الشيخ الأميني ( مترجم : جمعي از مترجمين )

198

الغدير ( فارسي )

خويش آورند . و اولين كسانى بودند كه زبان به بدگوئى او گشودند و آخرين كسانى كه دستور ( كشتن او را ) دادند تا خونش را بريختند ؟ » ( 1 ) همان دو كه مولاى متقيان چنين معرفيشان كرده : « هر يك از آن دو ، حكومت را براى خويش مىخواهند و آن را به سوى خود مىكشند و هيچ رابطه اى با خدا ندارند و به هيچ وجه با خدا مرتبط و در حساب نيستند ، و هر يك كينهء رفيقش را در دل مىپرورد ، و به زودى پرده از كارشان بر خواهد افتاد ؟ » ( 2 ) همان دو كه بر پيشواى خويش و امامى كه اطاعتش واجب است شوريدند و پيمان بيعتش را گسستند و آتش جنگ تجاوز كارانهء داخلى را افروختند و عليه او جنگيدند و در آن جنگ كشته شدند و روشنترين مصداق فرمايش پيامبر ( ص ) گشتند كه « هر كس امام زمان خويش نشناخته بميرد به حال جاهليت ( و در حال كفر ) مرده است » ؟ همان دو نفرى كه سپاه پيمان گسلان را بسيج و تدارك و فرماندهى كردند و به جنگ سرور خاندان پيامبر ( ص ) بردند و همسر رسول خدا ( ص ) را كه به فرمانش خانه نشين بود از خانه به در نمودند و سردار جماعت پيمان گسلى گشتند كه پيامبر ( ص ) على ( ع ) و اصحاب راسترو و عادلش را به جنگ عليه شان برانگيخته است و فرموده با آنها پيكار جويند و بستيزند ؟ مگر كسانى كه پيامبر اكرم ( ص ) فرمان جنگ عليه شان صادر كرده و نبرد بر ضدشان را واجب شمرده باشد اهل بهشت شمرده مىشوند ؟ « جزاى كسانى كه با خدا و پيامبرش مىجنگند و در جهان ( يا كشور اسلامى ) تلاش تبهكارانه مىنمايند ، اين است كه كشته يا به دار آويخته شوند يا يك دست با ديگر پايشان بريده شود يا تبعيد گردند آن ننگى است در زندگى دنيا براى آنها و در آخرت عذابى سهمگين دارند . » ( 3 ) اين همان زبيرى است كه در حديث « صحيحى » پيامبر ( ص ) به او فرموده :

--> ( 1 ) - رك : غدير 9 . ( 2 ) - رك : صفحات پيشين همين جلد . ( 3 ) - آيهء مباركه .